Afgelopen zaterdag was wederom een team wedstrijd gepland. Ditmaal de plantsoenloop waar ik de 4km zou lopen. Op papier had ik Stefan Wessel als sterkste loper in de wedstrijd meelopen. Stefan liep op de 4 mijl van Groningen mij nog op een achterstand van 8 seconden, dus het beloofde een mooie strijd te worden.

Bij de start was ik snel weg om in ieder geval uit al het gedrang te blijven. Stefan was de eerste die aansloot en vervolgens liet ik hem het eerste tempo bepalen. Stefan liet amper tempo dalen na de eerste 100m en hadden al snel een gaatje geslagen met de rest van het veld. Na de eerste afdaling merkte ik dat Stefan dit toch opvallend minder snel deed dan ik. Wetende dat er verderop in de ronde een vervelende steile afdaling was dacht ik dat ik hier Stefan wel de eerste stoot uit kon delen. Toch had ik in de tussentijd ook al kleine plaagstootjes door de ideale lijn te nemen vlak voor Stefan om zo zijn ritme een beetje te breken.

Eenmaal aangekomen bij de bult hoogste bult versnelde ik om zo al een klein gat te slaan. Stefan die op dat moment nog het idee had de betere te zijn liet daarom bult op dat kleine gaatje vallen. Vervolgens ging ik zo hard als ik kon de bult af en Stefan had hier geen antwoord op. “Je viel als een baksteen naar beneden”, aldus Stefan. Ik had een gat van ongeveer 10 meter kunnen krijgen en was niet van plan deze weer dicht te laten lopen. Het tempo schroefde ik vast op de vlakke delen en zo was de race al na 1200m eigenlijk beslist.

In de 2e ronde bouwde ik het gat nog iets verder uit, maar liet in de slot meters Stefan wel iets dichterbij komen, want de winst was al binnen. Sprinten was niet nodig en ik geniet dan liever nog even van de winst, want zo vaak win ik nou ook weer niet! Uiteindelijk scheelde het tussen Stefan en mij een luttele 6 seconden en finishte ik in een tijd van 12.26 min.

Wouter Ploeger won verrassend de 8km van Olfert Molenhuis (beide teamgenoten) in een tijd van 25.20 min. Een ontzettend strakke tijd door deze heren en de strijd was achteraf ook wel te verwachten. Op de zaterdagochtend trainingen geven ze mekaar ook al geen meter prijs, dus waarom op een wedstrijd!

Ik ben ontzettend blij met deze wedstrijd en is voor het NK cross een goede voorbereiding. Aankomend weekend staat een trainingskamp op het programma om nog even de puntjes op de i te zetten.

By | 2012-11-04T19:23:14+02:00 november 4th, 2012|Regionaal|0 Comments