Foto: Anouk Trooster
De NK 800m indoor voor de senioren 2012 was een verassing. Nu stond ik aan de start als titelverdediger. Na mijn recente goede prestaties stonden de ogen op mij en Robert Lathouwers gericht. Eerst maar eens de series doorkomen denk ik altijd maar. Dat dat gelukt is en meer dat moge duidelijk zijn. Hieronder kort het verhaal van afgelopen weekend.

In de series had ik een plan bedacht met coach Eddy Kiemel, die mij sinds kort begeleidt. Het plan was om de eerste 400m in ongeveer 58 te lopen in de groep en vervolgens de laatste 300m zo hard mogelijk te lopen om zo met een vermoeid lichaam leren om te gaan. Zo gezegd zo gedaan, alleen was de opening te hard van 53,5 waardoor ik eigenlijk later had moeten versnellen, maar ik besloot toch om de laatste 300m voluit te gaan. Het gevolg: 1.48.51. Een nieuw baanrecord, want mijn oude record van 1.48.71 bleek het baanrecord te zijn. Na deze iets te harde serie konden we dus echt een realistische test doen met betrekking tot het EK over 2 weken. Het herstel ging voorspoedig met massage, uitlopen en rekken.

De volgende dag waren de benen eigenlijk al weer vrij goed hersteld. Ik was ’s avonds wel al snel erg moe geworden en had dus een lange nachtrust genomen. Tijdens de warming up voelden mijn benen eerst nog wat stijf en traag, maar dit gevoel kon ook komen door de stress die een finale met zich meebrengt. In mijn hoofd spookte het rond dat ik misschien helemaal niet meer hard zou kunnen, maar ik sloot deze gedachte resoluut buiten. Het probleem met 2 keer hard gaan is je hoofd dacht ik. De finale kwam en bij opkomst uit de tunnel werd iedereen groots aangekondigd. Dat was toch wel Foto: Anouk Troostererg gaaf met een drumband die daar dan een feestje aan het maken was voor het publiek. De negatieve gedachten waren uit mijn hoofd, het strijdplan was klaar. Nu alleen nog het startschot en we zien wel wat het wordt.

Het startschot viel en gelijk kwam ik op kop te lopen, omdat Robert het tempo wilde drukken en hard op de rem ging en ik dat toch niet zo aandurfde. Vanaf kop gelopen met een redelijk rustige opening en vanaf 400m na +/- 56 sec gaf ik wat gas. Het veld ging wat meer op een lint en Robert zocht de aansluiting bij mij. Op 300m voor de finish ging ik hard en zat Robert in mijn spoor. Hij week geen moment en dat was erg spannend voor mij, want hij kon er op elk moment langs komen vliegen. In de voorlaatste bocht miste ik een aantal passen compleet en verloor ik wat souplesse. In de laatste 100m liep ik nog steeds op kop en voelde ik in de bocht de spike van Robert tegen die van mij aankomen. Ik moest alles geven in het laatste rechte stuk en Robert kwam niet dichterbij. De finishlijn naderde, ik keek om en ik wist het. Wederom kampioen!! De tijd was ondergeschikt, maar 1.48.65 lopen in een negatieve split is niet niks. Robert liep in mijn spoor ook naar het EK-limiet in een verre van ideale race daarvoor en gaat samen met mij over 2 weken naar Gotenburg. Na de race was de pers aandacht overweldigend, maar ook ontzettend leuk. Deze week zal het deels nagenieten zijn van de gouden plak, maar zal de focus ook weer moeten komen voor het EK, want in het oranje lopen is toch het mooiste wat er is.

Hieronder staan een aantal interviews en de race video.
NOS (op 1:30)

Losse veter: Race video

RTV Noord

TV Gelderland

Losse veter: Interview

By | 2017-07-21T09:58:22+02:00 februari 19th, 2013|Nationaal, Regionaal|0 Comments