Biografie 2012-05-09T15:08:13+02:00

Mijn eerste aanraking met het hardlopen was al in groep 4. Toen was er in de stad een jeugdloop waar (meester) Wim Jansen mij enthousiast voor had gemaakt. 3km door de stad en daarbij werd ik uiteindelijk 26e. Een plek waar ik toen al niet tevreden mee was, omdat ik vergat te sprinten en een klasgenootje me op de laatste paar meters voorbij kwam.

Vervolgens was het een jaarlijks ritueel om mee te doen met de Montferlandrun, waarbij de afstanden steeds korter werden. Toen ik uiteindelijk bovenin de leeftijdsklasse zat ging ik natuurlijk voor de winst. Uiteindelijk werd ik 2e. Een mooie prestatie voor een niet hardloper, want toentertijd voetbalde ik nog.

Op mijn 15e (2007) was het plezier in het voetballen echter verdwenen en stopte ik met voetbal. Voor de lol liep ik af en toe een rondje in het bos. Na de zomervakantie was ik uiteindelijk nog steeds sportloos. Mijn vader had een advertentie in de krant gezien van het Running Team Achterhoek (RTA) voor een talentendag en vond dat ik maar mee moest doen, omdat hij vond dat ik ‘talent’ had. Welke vader vind dat niet van zijn kind dacht ik toen, maar uiteindelijk ben ik toch gegaan. Met succes rondde ik deze af en werd door trainer Henk Peters uitgenodigd om te komen trainen bij RTA. Na een half jaar ben ik toen ook maar wedstrijdlid geworden bij Atletico ’73, waar ik nog altijd lid van ben. Meteen mocht ik meedoen met de seniorenploeg, want ze zagen potentie in mij. Na 2 weken een bijna dodelijke hoeveelheid zenuwen te hebben gehad stond ik dan uiteindelijk aan de start.

Op uw plaatsen….. “ik liep naar voren en begon te twijfelen, want was het nou links of rechts voor?” Uiteindelijk kostte deze gedachte me in werkelijkheid zo veel tijd dat er een herstart kwam. Ik moest stilstaan aan de start. De 2e poging ging ik meteen met het rechterbeen voor staan en na het startschot bracht ik dit been eerst naar achteren om vervolgens met linkerbeen de eerste stap te zetten. Tegenwoordig start ik maar gewoon met mijn linkerbeen voor zodat ik wel in 1x weg ben, maar al doende leert men. Uiteindelijk werd ik 2e in een tijd van 1.59.91. Onwetend dat dit voor een junior B een erg goede prestatie was. Ook onwetend dat de winnaar, Andrew Larasen, 4 jaar later een teamgenoot van me zou worden.

Na deze prestatie vond mijn trainer dat ik mij moest opgeven voor het NK junioren. Mijn eerste reactie was: ‘Wat heb ik daar te zoeken, want zo goed ben ik toch niet?’ Na op het NK junioren in Groningen 4e op de 800m en 3e op de 1500m te zijn geworden was ik er toch wel achter dat ik daar toch wat te zoeken had. Vervolgens verbeterde ik uiteindelijk in datzelfde jaar mijn pr naar 1.55.42.

Het seizoen 2008-2009 was een jaar waarin ik wat meer ging trainen (3x per week) en daarnaast werd ik door de atletiekunie waar ik eens in de paar maanden een trainingsweekend had. Mijn eerste trainingskamp in Portugal was ook in dit jaar. Dit jaar vond ik dat ik voor het EJK-limiet moest gaan wat voor mij 1.51.50 lag. Uiteindelijk liep ik na mijn eerste wedstrijd in Hoorn 1.51.78 de rest van het seizoen niet meer harder. Op de 800m werd ik 3e op het NK-junioren en was mijn seizoen daarna ongeveer voorbij.

2010 was een lastig jaar. Ik begon met studeren in Enschede en ging op kamers met vrienden. Het trainen werd minder en in de winter koos ik dan ook na een maand weer 4x per week te hebben getraind op het NK indoor voor de 400m. Na een verbetering van ongeveer 1.5 seconden werd ik 3e in 49.51! Dit gaf me een boost voor het NK-outdoor en ging ik voor de winst in Zwolle. Weer in Hoorn vlak na het trainingskamp in Portugal liep ik naar een tijd van 1.50.41. Op het NK in Zwolle kwam ik als favoriet naar voren, want ik had de snelste tijd staan van de deelnemers. Concurrenten waren Jorian Damen en Addis Riet. Na een makkelijke serie had ik in de finale met Jorian afgesproken om hard de eerste ronde door te komen om Addis achter te laten. Dit mislukte deels, want na 400m waren 57 seconden verstreken. Van 400m tot 600m liep ik op kop en toen er niemand langs was gekomen begon ik maar met mijn eindsprint. Uiteindelijk keek ik op 750m achterom en zag ik Addis Riet aankomen snellen en verkrampte en zakte het tempo. Uiteindelijk kwam ik op de finish 0.01 sec tekort voor de winst. Een zure race ondanks een stevige tijd van 1.51.39 in negatieve split. Vervolgens liep t niet echt meer en was voor mij mijn seizoen wel voorbij.

In het seizoen van 2010-2011 deed ik niet aan structureel trainen. Hier en daar trainde ik met de atleten bij AC TION mee. Meestal op dinsdag en donderdags als het uitkwam. Voor de rest deed ik wat mij gepast leek. De juniorentijd was achterwege en ik had moeite met de keuze te maken om te gaan trainen, want thuisblijven met huisgenoten was op dat moment veel leuker. Ik hield mezelf voor dat ik voor de studie ging in plaats van voor de sport en dat ik daarom minder tijd had. Uiteindelijk kwam van beide niet heel veel en bleef ik hangen in mijn tijden en studie. Keuzes moesten binnenkort gemaakt worden. Na haaswerk van Bram Som liep ik uiteindelijk nog 1.50.3 op de thuisbaan in Gendringen. Mijn deelname aan het NK senioren verliep verder vrij goed, want in de series had ik mij geplaatst voor de finale. De finale was ik helaas geveld door buikkrampen en was mijn enige gedachte nog maar overleven. Dit deed ik in een tijd van 1.50.8 en finishte daarmee als 6e.

Ik moest een keuze maken. Wat ga ik doen met mijn studie en wat ga ik doen met mijn sport, want zo ging het niet verder. Allereerst koos ik voor een studierichting, maar in mijn achterhoofd bedacht ik dat als in naar Groningen zou gaan ik wel een ideale groep zou hebben met atleten waar ik mee kon trainen. Victor Bouwman, Wilfred van Holst en Wouter Ploeger liepen immers ook in de 800m finale. Halverwege de zomer had ik de keuze gemaakt en zou ik naar Groningen gaan om te studeren en dan zou ik daar verder kijken of ik bij team4ijl aansluiting zou kunnen vinden.

In oktober 2011 zocht ik contact met Guido van Weeren waarmee studiegenoot en mede-atleet Riccardo Sprong contact had gehad en nu bij ging trainen. Na een kort gesprek mocht ik langskomen om een paar keer mee te trainen en werd er overlegd of ik me bij de selectie van team4mijl mocht voegen. Al vrij snel bleek dat Guido graag met mij wilde werken en train ik sinds oktober bij team4mijl. Ik had eindelijk de keuze gemaakt om voor de sport te gaan. Daarnaast ging het studeren ook goed, wat in de sport ook voor een aardige boost geeft. 8x trainen in de week deed ik in de eerste 2 maanden, maar toen raakte mijn knie overbelast. Een vrij logische reactie van een lichaam dat gewend was aan 3 tot 4x trainen in de week. Na veel werk op de crosstrainer in de volgende 2 maanden en krachttraining was ik aan het begin van een trainingskamp op Terschelling acuut van mijn pijn af, na het aanpassen van mijn rekoefeningen.

In Terschelling zag ik dat ik eigenlijk geen snelheid had verloren en verbeterde het team record op de klimduin van 22 sec naar 21 sec. Ik was precies weer op tijd klaar om nog een anderhalve maand naar het NK-indoor toe te werken. Ik wist dat ik goed zou zijn indoor en dat er kansen lagen voor mij om mijn eerste senioren medaille te halen. Na zo veel trainingen en professionele houding was het NK een belangrijk meetpunt. Kan ik aanhaken bij de rest van Nederland. Bij de junioren kon ik dat altijd wel, maar bij de senioren is dat toch even anders.

Uiteindelijk liep ik op het NK-indoor beter dan ik had mogen verwachten. Ten eerste werd ik Nederlands Kampioen door Nils Pennekamp achter me te laten en ten tweede deed ik dat met een erg goed tijd, want ik verbeterde mijn outdoor pr met ongeveer anderhalve seconde. Hiermee stond ik ook nog eens op de 12e plek allertijden en de tijd was 1.48.71. Voor het eerst onder de 1.50! De aansluiting is hiermee gevonden met niet alleen de Nederlandse top, maar hiermee kan ik verder gaan kijken naar grotere internationale deelnames. De keuze in de zomer van 2011 die voor mezelf was heeft mij uiteindelijk gebracht tot waar ik nu ben. Ik voel me nu ook voor de eerste keer in mijn leven een topsporter. Studeren is wat ik daarnaast doe, maar ben in de eerste plaats topsporter. Ik heb daarom ook erg veel zin in de toekomst en hoop dat deze mij ver zal brengen, met als ultieme doel de olympische spelen!