De series stonden vandaag op het programma. Om 8 uur begon mijn dag met een ontbijtje. Vervolgens begon het belangrijkste deel van de voorbereiding, rusten. Heerlijk op het hotelbed heb ik de volgende uren doorgebracht met af en toe wat eten. Ik moest wel moeite doen om ook maar ergens anders dan het EK te denken, want ik merktte dat ik toch goed zenuwachtig werd als ik mijn gedachten naar mijn eerste optreden op een internationaal toernooi liet afglijden.

Rond half 1 vertrokken Robert Lathouwers, Honore Hoedt, Guido van Weeren en ik naar de warming-up baan. Bij het warmlopen merktte ik dat mijn benen echt wel goed waren. Geen pijntjes, geen stijfheid, geen excuses! Tussen de sprintjes door kreeg ik via Guido te horen dat de britt Warthon voor het olympische limiet zou gaan strijden. Dit zorgde voor een wisseling van tactiek en het plan was om rond positie 3 of 4 te starten.

In het stadion lopen gaf echt een kick moet ik zeggen. Toen ik voor mijn startblok stond gooide een speerwerpster een goede worp en het gejuich galmde plotseling door het stadion. Om kippenvel van te krijgen! Vervolgens was ik aan de beurt om van start te gaan. Als een “speer” was ik weg van de start en had al snel een aantal atleten achterhaald. Alleen de britt die zoals verwacht hard zou gaan liep voor me. Ik schoof gelijk achter hem aan en ging zo aanvallend mogelijk mee. Als ik het tempo vol zou kunnen houden had ik sowieso een plek in de halve finale te pakken. Na een opening dat op pr schema was zakte ik iets weg voor de finish kwam een atleet langszij. Ik wilde deze zo graag afhouden dat ik plotseling versneldde en waarschijnlijk te veel energie hiermee heb vespil, want met nog 100m te gaan viel ik een beetje stil. Vervolgens kwam een viertal atleten ontzettend hard langzij. Mijn kracht trok weg en moest vechten voor de elke laatste meters. Uiteindelijk finishte ik als 6e in mijn serie, 2 plaatsen verwijderd van directe kwalificatie. 1.47.69 wasijn eindtijd wat toch mijn 2e tijd ooit is. Hier kon ik eigenlijk alleen maar tevreden mee zijn en vervolgens alleen maar hopen dat ik door kan als tijdsnelste.

Series 800 Thijmen from Losse Veter on Vimeo.

De eerste 2 minuten na de finish voelden erg zwaar, maar daarna waren mijn benen best wel snel hersteld!

Foto Erik van Leeuwen, Atletiekweek

Dit is een goed teken, want ik heb de halve finale bereikt, omdat er slechts in 1 serie nog een persoon sneller tijd liep dan ik. Nu kan ik me dus gaan opmaken op het volgende deel van mijn avontuur. Het zal extreem moeilijk worden om mij voor de finale te plaatsen en zal een unieke prestatie neer moeten zetten, maar wie zegt dat ik niet iets speciaals kan bereiken. Ik ga in ieder geval proberen de beste Thijmen als mogelijk aan de start te zetten en we zullen zien waar het schip strandt!

By | 2017-07-21T09:58:22+02:00 juni 27th, 2012|Internationaal|Reacties uitgeschakeld voor EK Helsinki 2012 – dag 1